Sponsors seizoen 2018-2019
SponsorKliks, gratis sponsoren!
Hoofdsponsor seizoen 2018-2019

Uit de pen van ..... Max van de Pol

pen


Dank je wel Valerie dat ik van jou de pen heb gekregen
Het is wel een uitdaging om een leuk verhaal te schrijven. Aan de andere kant over Albatros kun je veel leuke verhalen vertellen.
Ik ben Max van de Pol. 63 jaar oud, getrouwd zes (schoon)kinderen en wij hebben vijf kleinkinderen. Ik werk inmiddels al 41 jaar in het onderwijs. Tegenwoordig ben ik directeur kwaliteit en personeel bij PIT kinderopvang en onderwijs. Eerst moet ik iets opbiechten, ik heb nooit gekorfbald. Gelukkig altijd wel gesport.

Ik heb gevoetbald bij DTS in Ede en daarna heb ik aan atletiek gedaan. Eerst was dat bij Climax in Ede en later bij Energie in Barendrecht. Ik liep vooral de 100 en 200 meter. Daphne Schippers kon ik vroeger wel bijhouden, maar Martina zou mij niet lukken.
Ik ben sinds 1990 bij Albatros betrokken. Jovanka, mijn oudste dochter werd lid en daarna mijn twee andere kinderen en al gauw was ik betrokken bij Albatros. Was lid van het activiteitenblok en heb heel wat barbecues, feesten en andere activiteiten helpen organiseren. Daarnaast ben ik vanaf 1994 tot 2009 lid geweest van de schoolkorfbalcommissie. Dat was ontzettend leuk om te organiseren en ik ben blij dat dit toernooi nog jaarlijks wordt gehouden.
Mijn kinderen stopten met korfballen, alleen Jovanka bleef lid. Inmiddels was zij ook al volwassen en langzaam bouwde ik mijn vrijwilligerswerk bij Albatros af. Tot 2013, mij werd gevraagd door het toenmalige bestuur of ik voorzitter wilde worden. Na een leuk gesprek en met een “beetje” toestemming van mijn vrouw, werd ik voorzitter van Albatros. Ik geniet er nog steeds van en ik hoop dat de ledenvergadering in september mij weer voor twee jaar het vertrouwen wil geven.
Ja, wat doe je nu zoal als voorzitter. Nou dat is best veel, alleen zie je het niet allemaal. Veel vergaderen, overleggen, netwerken, probleempjes oplossen, speeches houden, op zaterdag in de zaal of op het veld aanwezig zijn en met veel mensen een praatje maken, prijzen uitreiken en het allerleukste dat er is, de bloemen uitreiken bij de kampioenen. Wat minder leuk is moed inspreken bij de teams die gedegradeerd zijn. Daarnaast overleggen met de gemeente, met andere sportverenigingen en natuurlijk met het KNKV. Heel veel kletsen dus.

Ik ben erg trots op Albatros, op al die leden en vrijwilligers die elke dag, elk weekend in de weer zijn om van Albatros de club te maken die wij zijn. Op al die spelende leden die keer op keer geweldige prestaties weten neer te zetten. Op die trainers die spelers keer op keer zo ver krijgen dat zij boven zich zelf uitstijgen. Op de mensen die met het ophalen van het Oud-Papier de verenigingskas spekken. Op de mensen in de keuken die met een rood hoofd, al die lekkers dingen staan klaar te maken. Op de kampcommissie die elk jaar er weer een geweldig feest voor de kinderen van maken. Al die commissies en dat zij er nogal wat, van technische commissies tot feestcommissies.
Op de Petra’s, Margreten, Peters, Mathijsen, Jannen, Evelienen, Eddo’s en Roelands die een stabiele basis vormen om Albatros te laten bloeien. Ik weet dat ik heel veel namen vergeet, maar deze schieten mij nu zo even te binnen.
Met veel plezier kijk ik terug op woensdag 29 mei toen wij 65 jaar bestonden. Wat was het leuk om al die Albatrossers van het eerste uur te zien. Wat konden zij opscheppen over hun sportieve prestaties. Bij wijze van spreken zouden ze nog in de huidige selectie hun balletjes meewerpen. Helaas ze waren op leeftijd, dus dat ging niet meer lukken. Wat mij opviel, was dat er veel zeiden er niets veranderd. Het is nog net zo gezellig als vroeger. Albatros is Albatros!

Ik wil de pen hierbij doorgeven aan Jasmijn Goud, één van de steunpilaren van de sponsorcommissie.